Brazylia Urlop

Brazylia – (Brasil, República Federativa do Brasil) stanowi największe państwo w Ameryce Południowej zarówno pod względem powierzchni jak i liczby mieszkańców. Terytorium Brazylii to olbrzymi obszar zajmujący prawie połowę powierzchni Ameryki Południowej położony w centrum kontynentu, i na wschodzie nad Oceanem Atlantyckim. Łączna długość granic lądowych Brazylii wynosi 14 961 km, zaś długość wybrzeża to 7 491 km. Brazylia sąsiaduje z Argentyną, Boliwią, Gujaną Francuska, Gujaną, Kolumbią, Paragwajem, Peru, Surinam, Urugwajem i Wenezuelą. Brazylia podzielona jest również na trzy istotne krainy geograficzne; Wyżynę Gujańską na północy, Wyżynę Brazylijską na południowym wschodzie, oraz Nizinę Amazonki nazywaną Amazonią, na północy i północnym zachodzie. Południowo-zachodnie tereny Brazylii zalicza się także do przedłużenia Argentyńskiej Niziny La Platy. Najwyższym szczytem Brazylii jest położony na pograniczu brazylijsko-wenezuelskiej Wyżynie Gujańskiej, Pico da Neblina liczący 3014 m n.p.m. Brazylia poprzecinana jest również licznymi rzekami w tym słynną Amazonką (posiadająca największe dorzecze na świecie (o powierzchni ok. 7 mln km2) i jest długa na 7025 km), jak i takimi rzekami jak, Parana (z wielką zaporą Itaipu), Rio Negro, Sao Francisco, Xingu, Madera, Tapajós, Tocantins (z wielką zaporą Tucurui) oraz Iguazu (z słynnymi wodospadami).  Brazylia nazywana jest często zielonymi płucami świata, gdyż aż 65% jej powierzchni stanowią wilgotne lasy równikowe (selwa, największy kompleks na świcie, z cennymi gatunkami drzew: mahoniowcem i kauczukowcem), niestety będąc narażona na silnie zniszczone wyrębami tereny ta powierzchnia ta nieco się kurczy. Wyżynę Brazylijską porastają sawanny z suchą formacją leśną (catinga) oraz sawanny bezdrzewne zwane (campos). W dolinach rzek występują lasy galeriowe, w obszarach południowych lasy araukariowe zaś wzdłuż wybrzeża namorzyny. Brazylia posiada również bardzo bogaty świat zwierzęcy, do którego królestwa wchodzą między innymi: małpy, ptaki (kolibry, papugi, nandu, kariamy), kajmany, aligatory, legwany, delfiny słodkowodne, strusie amerykańskie, gekony, grzechotniki, żółwie, jaszczurki, pancerniki, leniwce, tapiry, pekari, aguti, mrówkojady, jaguary, oceloty, jeleń pampasowy, wilk oraz piranie.

Określenie favele pochodzi od drzewa o tej samej nazwie, z którego powstawały pierwsze zabudowania tego typu. Obecnie konstruowane są z wszelkich możliwych materiałów dostępnych ich ubogim mieszkańcom: od drewna i cegieł, na zwykłych kartonach skończywczy. Mieliśmy okazję odwiedzić największe tego typu skupisko na świecie – favele Rocinha. Szacuje się, że żyje tam 150-300 tys. ludzi. Ubóstwo panujące w tej okolicy jest niewyobrażalne. Podobnie jest z przestępczością. Dzięki temu, że udało nam się znaleźć przewodnika, który urodził i wychował się w favelach, mogliśmy zapoznać się z życiem ich mieszkańców nie tylko z okien samochodu jak większość turystów przybywających do Rio de Janeiro. 

Widok faveli gęsto usianych na zboczu ogromnego wzgórza jest przytłaczający i oszałamiający zarazem. Domki są jakby poprzylepiane jeden do drugiego. Od czasu do czasu wybucha gdzieś z pomiędzy nich petarda, co jest sygnałem dla mieszkańców, że w okolicy pojawiła się policja.
Na samą górę wdrapaliśmy się na motorach, które są czymś w rodzaju taksówki w slumsach. Dlaczego motory? Uliczki są tak wąskie i strome, że trudno byłoby wjechać tam samochodem. Jest kilka “głównych ulic” tego typu a pozostałe to tylko wąskie przejścia pomiędzy budynkami. Typowy adres w favelach to np. Ulica 1, uliczka 21, dom 255. Niektórymi z nich trudno się przedostać ze względu na góry śmieci, martwe zwierzęta i nieczystości kanalizacyjne, które dosłownie płyną w dół stromych chodników. Ponieważ większość zabudowań nie posiada kanalizacji, mieszkańcy wyższych partii spłukują wodą wszystkie nieczystości do niższych części slumsów.